Coördinator John in gesprek met Fleurine Menijn

Door: Bart Root op januari 25, 2010 | Geen reacties

Fleurine doet aan ritmisch gymnastiek op topniveau. Ze heeft de kerst training gevolgd in Delft en is op de tweede dag van de training, op dinsdag, geopereerd aan haar voet. Ondanks de sneeuw en deze operatie is ze maandag en woensdag gewoon gekomen.  Dit toont karakter en doorzettingsvermogen. Precies wat een topatleet moet hebben en reden genoeg om haar in het zonnetje te zetten. Ik stelde een aantal vragen aan haar.

Hoe combineer je je school en je sport?

Fleurine: “Ik zit op een LOOT school (waar ze onderwijs en topsport stimuleren), het Scala college. Hierdoor kan ik gemakkelijker sport en school combineren. Ze geven mij vrij om te trainen en om naar nationale/ internationale wedstrijden te gaan. Verder moet je gewoon erg hard werken om zowel sport als school goed te doen.”

Is het examenjaar anders dan andere jaren?

Fleurine: “Helaas zijn er geen aanpassingen voor het examenjaar. Omdat je examens ruim een week duren zal sport op dat moment minder belangrijk zijn. Zodra ik dat achter de rug heb concentreer ik mij volledig op sport”

Hoe beleef je deze examentrainingen?

Fleurine: “Gisteren ben ik aan mijn voet geopereerd dus toen kon ik niet komen. Vandaag ben ik er natuurlijk gewoon weer. Ik ben blij dat ik hier ben en leer hier heel veel. Ik word ook goed geholpen met de stof die ik gisteren heb gemist.”

Waar haal je de tijd vandaan om dit allemaal te doen?

Fleurine: “Als je school en topsport naast elkaar wilt doen moet je erg hard werken. Ik train 15 uur per week en daar komt dan nog de tijd bij die je nodig hebt om er naar toe te gaan etc. Wanneer je het zo druk hebt ga je je tijd heel zorgvuldig besteden. Wanneer ik thuis kom ga ik meteen door naar een training of ik begin gelijk aan mijn huiswerk. Ik heb geen tijd om eerst tv te kijken. Ik kan ook niet gaan stappen met vriendinnen maar dat is niet erg. De sport geeft ook veel terug en ik heb hele goeie vriendinnen.”

Met de juiste middelen en een groot doorzettingsvermogen is het te doen. Topsport en eindexamens zijn goed te combineren. Het is hard werken, oftewel een echte topsport.

Links:

• Stichting LOOT

Coördinator van Lyceo, ook bij sneeuwval

Door: Joost op januari 13, 2010 | Geen reacties

Als coördinator bij Lyceo Examentrainingen heb je een leuke bijbaan wanneer alles goed gaat. En als er iets niet zo gaat als verwacht, wordt het eigenlijk nog leuker. Juist dan is het jouw taak om problemen op te lossen. Dus wat doe je wanneer op de eerste ochtend van een nieuwe training bijna het hele land stil ligt door sneeuwval? We beginnen slechts een uurtje later en doen verder wat we altijd doen: de hele dag hard studeren!

Ik heb mij afgevraagd hoe dit toch kon. Treinen reden bijna niet en veel mensen bleven thuis van hun werk. Heel Nederland heeft schoolvakantie, maar er zijn ook mensen die vooruit willen. Deze jonge dames en heren zijn op maandagochtend vroeg van huis vertrokken om naar Delft af te reizen op de meest uiteenlopende creatieve manieren. Met als doel veel te leren, zichzelf te verbeteren en voor te bereiden op de (school)examens.

Doordat de bussen en treinen bijna niet reden, zijn sommigen zelfs met de taxi gekomen vanuit Amsterdam, of een uur gaan fietsen over onmogelijke fietspaden. Één van de busjes van Lyceo, die de scholieren ophaalt van het station, kwam zelfs vast te staan op een kruispunt. Hier was namelijk een vrachtwagen van de weg geraakt, waardoor er geen auto meer langs kon. Het gevolg was dat een aantal mensen het laatste stukje in Delft moest lopen, om toch op tijd te zijn voor het begin van de trainingen. Na een lange vermoeiende reis met veel tegenvallers onderweg, is iedereen uiteindelijk toch hard aan het werk gegaan met het door hen gekozen vak.

Kosten nog moeite zijn gespaard voor het grote doel, zo goed mogelijk slagen. Diep respect heb ik voor iedereen die deze kerst de trainingen heeft gevolgd. Vooral voor de leerlingen die van ver kwamen. Jullie hebben karakter en doorzettingsvermogen getoond. Jullie hebben veel geleerd en het was nog gezellig ook. Hulde!

Wat heb ik nou aan wiskunde? (Deel 2)

Door: Bart Root op januari 12, 2010 | Geen reacties

Na de blog met een goed heilig jasje, komt nu het tweede deel van de serie, “Wat heb ik nou aan wiskunde?”. Dit is een serie van blog stukjes waarin ik probeer met allerdaagse gebeurtenissen, wiskunde aantrekkelijker te maken. Want nog steeds heerst er onder de scholieren dat je met wiskunde niks kan.

Dit keer hebben mijn wiskundige avonturen te maken met oud en nieuw. Ik heb het jaar met de bekende oliebollen, vuurwerk en champagne gevierd. Maar bij het nieuwe jaar horen natuurlijk goede voornemens. Een van mijn goede voornemens is om de vijver in mijn tuin weg te halen. Je kan het eigenlijk geen vijver noemen, eerder een plastic bak met regen water erin. Daarom gaat hij er nu uit. Maar ik wil niet een gat overhouden in de tuin dus moet ik grond kopen bij het tuincentrum. Hier in Delft kost een zak grond 6.95 euro per zak. Op de zak staat dat er 70 liter grond in zit. Hoeveel gaat mij dit kosten?

Allereerst moeten we weten hoe groot de vijfer is. Het is een eenvoudige ronde vijver met een diameter van 1.5 meter. Veel emmertjes vijverwater en de nodige liters werkvocht later is de vijfer leeg en kan ik de diepte van de vijfer meten. Deze is 87 cm diep. Na de plastic vijverbak weggehaald te hebben, blijft er een gat over die de vorm heeft van een cylinder met een diameter van 1.5 meter en een hoogte van 87 cm. Om de volume van een cylinder te berekenen, moeten we de hoogte vermenigvuldigen met de oppervlakte van de basis, of grondvlak van de cylinder. Omdat de zakken de eenheid hebben van liters, berekenen we het volume ook uit in kubieke dm, wat hetzelfde is als liters. Het oppervlakte van de basis is dus pi maal het kwadraat van de straal en is dus 176.7  dm kwadraat. Vermenigvuldigen we dit nou met de hoogte, dan krijgen we een volume van 1527.4 liter.

De zakken grond gaan per 70 liter, dus we hebben iets minder dan 22 zakken nodig. Per zak gaat het mij 6.95 euro kosten, dus in totaal moet ik iets meer dan 150,- euro betalen. Mijn goede voornemens kosten dus wel een paar centen, maar dan heb ik wel weer een mooie tuin om van te genieten.

Scheikunde training tijdens kerstvakantie

Door: Bart Root op januari 11, 2010 | 2 reacties

Afgelopen kerstvakantie heb ik twee keer drie dagen examentraining gegeven in scheikunde. Na twee jaar stond ik weer training te geven en heb ervan genoten. Het geeft een goed gevoel om middelbare scholieren de Delftse manier van opgave maken bij te brengen. Uiteindelijk zie je de scholieren met een zekerder gevoel weg gaan over scheikunde. 

In die drie dagen vliegen de zuur-base en redox reacties je om de oren. Ik probeer altijd allerdaagse voorbeelden te geven, in plaats van alleen maar de abstracte reactievergelijkingen op te schrijven. Dit deed mijn scheikunde docent ook en het heeft mij vaak geholpen in het begrijpen van de scheikunde. Het geeft de leerlingen een houvast in alle abstractie. En dat is ook wat ik hen wil geven, een houvast. Drie dagen is te kort om alle examenstof tot in detail te doceren, maar wat we wel kunnen geven is structuur geven in de stof en het maken van opdrachten.

Zo geven we een compleet overzicht van het examenmateriaal, zodat ze zelf een idee kunnen krijgen in wat ze al wel kunnen en waar nog extra aandacht aan besteed moet worden. Daarnaast geven we ze veel tijd om de stof te oefenen. Dit vind ik de grootste troef die wij hebben in de training. Het zelf oefenen van de stof en er echt over nadenken geeft de leerlingen meer inzicht dan wanneer het voor hen uitgespeld wordt op het bord. Tijdens het oefenen kunnen wij als docenten tips en stappenplannen geven, maar niet de antwoorden. Daar moeten ze zelf achter komen en wanneer dit dan lukt zie je de triomf in de ogen van de leerlingen.” Oh zit dat zo”, of ” Scheikunde is eigenlijk best wel leuk”. Alleen maar omdat ze er zelf achter zijn gekomen.

Waar we vaak tegen aan lopen is dat de leerlingen al bij het lezen van de vraag zeggen dat ze het niet begrijpen. Ze verwachten dat ze het antwoord in een keer moeten weten, maar zo zit dat niet. Door het stappenplan te volgen komen ze er achter dat ze verder moeten zoeken dan alleen de vraag. Het gaat om de oplossing niet om het antwoord. Dit lijkt hetzelfde, maar er is zeker een verschil. Ik geef aan de leerlingen altijd het volgende voorbeeld; “Straks bij je baas kun je ook niet altijd alleen maar met cijfers aankomen. Hij wil weten hoe je eraan bent gekomen zodat hij een goede beslissing kan maken met jouw bevindingen. Zomaar cijfers geven zal je baas niet accepteren”.

Toch aan het eind van die drie dagen zie ik hun werk houding veranderen. Zelfs de leerlingen die ‘echt niets van scheikunde snapte’, krijgen inzicht in hoe ze de opgave moeten aanpakken. Ze zullen niet gelijk tienen halen voor scheikunde, maar weten in ieder geval wel waar ze mee bezig zijn. Ook hoop ik, als beta student, dat ze hierdoor een beetje meer gemotiveerd worden in de pracht van de bèta wereld!