Scheikunde training tijdens kerstvakantie

Door: Bart Root op januari 11, 2010 | 2 reacties

Afgelopen kerstvakantie heb ik twee keer drie dagen examentraining gegeven in scheikunde. Na twee jaar stond ik weer training te geven en ik heb ervan genoten. Het geeft een goed gevoel om middelbare scholieren de Delftse manier van opgaven maken bij te brengen. Uiteindelijk zie je de scholieren met een zekerder gevoel weggaan over scheikunde.

In die drie dagen vliegen de zuur-base en redox reacties je om de oren. Ik probeer altijd alledaagse voorbeelden te geven, in plaats van alleen maar de abstracte reactievergelijkingen op te schrijven. Dit deed mijn scheikunde docent ook en het heeft mij vaak geholpen bij het begrijpen van de scheikunde. Het geeft de leerlingen een houvast in alle abstractie. En dat is ook wat ik hen wil geven, een houvast. Drie dagen is te kort om alle examenstof tot in detail te doceren, maar wat we wel kunnen geven is structuur in de stof en het maken van opdrachten.

Zo geven we een compleet overzicht van het examenmateriaal, zodat de leerlingen zelf een idee kunnen krijgen in wat ze al wel kunnen en waar nog extra aandacht aan besteed moet worden. Daarnaast geven we ze veel tijd om de stof te oefenen. Dit vind ik de grootste troef die wij hebben in de training. Het zelf oefenen van de stof en er echt over nadenken geeft de leerlingen meer inzicht dan wanneer het voor hen uitgespeld wordt op het bord. Tijdens het oefenen kunnen wij als docenten tips en stappenplannen geven, maar niet de antwoorden. Daar moeten ze zelf achter komen en wanneer dit dan lukt zie je de triomf in de ogen van de leerlingen.” Oh zit dat zo”, of ” Scheikunde is eigenlijk best wel leuk”. Alleen maar omdat ze er zelf achter zijn gekomen.

Waar we vaak tegen aan lopen is dat de leerlingen al bij het lezen van de vraag zeggen dat ze het niet begrijpen. Ze verwachten dat ze het antwoord in een keer moeten weten, maar zo zit dat niet. Door het stappenplan te volgen komen ze er achter dat ze verder moeten zoeken dan alleen de vraag. Het gaat om de oplossing, niet om het antwoord. Dit lijkt hetzelfde, maar er is zeker een verschil. Ik geef aan de leerlingen altijd het volgende voorbeeld; “Straks bij je baas kun je ook niet altijd alleen maar met cijfers aankomen. Hij wil weten hoe je eraan bent gekomen zodat hij een goede beslissing kan maken met jouw bevindingen. Zomaar cijfers geven zal je baas niet accepteren”.

Toch aan het eind van die drie dagen zie ik hun werkhouding veranderen. Zelfs de leerlingen die ‘echt niets van scheikunde snapten, krijgen inzicht in hoe ze de opgave moeten aanpakken. Ze zullen niet gelijk tienen halen voor scheikunde, maar weten in ieder geval wel waar ze mee bezig zijn. Ook hoop ik, als beta student, dat ze hierdoor een beetje meer gemotiveerd worden voor de pracht van de bèta wereld!